Hikayenin devamı: Hiçbir zaman güzel bir kız olmadım. Ne okulda, ne de başka bir yerde. İnsanların dalga geçmek dışında dönüp bakmadığı, silik bir tiptim. Çarpık bir gülümseme, tuhaf bir duruş, her zaman ya çok sessiz ya da yanlış zamanda gereksiz hareketli... Liseye geldiğimde bu gerçeği çoktan kabullenmiştim: Kimse bana asla aşık olmayacaktı. Ama Bahar hep yanımdaydı. O benimle asla alay etmedi. Okul boyunca en yakın arkadaşım oldu, sonra aynı üniversitede küçük bir evi paylaştık. Mezun olduktan sonra memleketine dönmeyi planlıyordu.