Ailem, üniversite okumadığı için sürekli küçümsedikleri

Metal kutunun kapağı açıldığında önce sararmış zarflar, eski fotoğraflar ve deri kaplı kalın bir dosya gördüm. Kutunun en altında ise siyah kadife bir kese duruyordu. Mert, titreyen elleriyle dosyayı bana uzattı.Bugüne kadar bunları kimseye göstermedim." dedi. "Çünkü insanların bana değil, soyadıma değer vermesini hiç istemedim."Dosyayı açtığımda ilk sayfada büyük bir otomotiv şirketinin hisselerine ait belgeler vardı. Hemen altında noter onaylı evraklar, tapular ve eski gazete kupürleri sıralanıyordu. Gazetelerde yıllar önce Türkiye'nin en büyük otomotiv yan sanayi firmalarından birinin sahibi olan Mustafa Karaca hakkında haberler vardı.Şaşkınlıkla Mert'e baktım.

"Bu adam senin neyin oluyor?"

Derin bir nefes aldı.Babam."

Bir an nefesim kesildi.

Meğer Mert'in babası, yıllar önce kurduğu fabrikalarla büyük bir servet kazanmış, otomotiv sektörünün tanınan isimlerinden biriymiş. Ancak şirket büyüdükçe aile parçalanmış. Para yüzünden açılan davalar, kardeşler arasındaki kavgalar ve ihanetler sonunda Mert on sekiz yaşındayken evi terk etmiş.