90 yaşındaki adam miras

Bana tek bir kuruş bırakırsanız, aileniz ölene kadar peşimden ayrılmaz. Buna ihtiyacım yok. Ben sadece, kimse yapmazken birine iyilik yaptığımı bilerek huzurla uyumak istiyorum." Ona bakakaldım; parayı alıp kaçmak için her türlü sebebi olan ama kaçmayan bu adama. Gözlerim doldu. Yıllardır ağlamamıştım. "O zaman ne yapmalıyım evlat?" Öne doğru eğildi, dirseklerini dizlerine dayadı; sesi sarsılmaz ve kararlıydı. "Bir vakıf kurun. Açları doyurun. Evsizlere yardım edin. Benim gibi insanlara ikinci bir şans verin. Bu sayede mirasınız bana değil, dokunduğunuz her hayata bağlı kalır." O an, onun hala benim varisim olduğunu anladım. Paranın değil, bir amacın varisi. Tam olarak dediğini yaptım. Tüm servetimi, her mağazamı, her kuruşumu, her varlığımı "Halis Bey İnsanlık Vakfı"na devrettim