24 yaşındaki kadın, üvey annesi tarafından iş ortaklarından biriyle yatağa girmeye zorlandı yorumda

Bir saat önce Victoria, misafirlerinin önünde gülümsemiş, soğuk parmaklarıyla Aria’nın kolyesini düzeltmiş ve kulağına Bay Vance’in cömert bir adam olduğunu, aile şirketini kurtaracak kadar güçlü olduğunu fısıldamıştı. Ardından Victoria onu üst kattaki bir yatak odasına itmiş, kapıyı dışarıdan kilitlemiş ve Aria’yı dedesi yaşında bir adamla yalnız bırakmıştı.

Aria karşılık verince, Victoria ona öyle sert bir tokat attı ki oda döndü.

Aria ağladığında, Victoria ona minnettarlığın sessizlikte daha etkili olduğunu söyledi.

Yaşlı adam yatağın yanındaki şarap kadehine uzandığında, Aria banyo penceresini gördü. Düşünmeden koştu.

Fırtına, boş yola fırladığında çığlıklarını yuttu. Uzaktan aniden bir çift far belirdi. Karanlıktan siyah bir araba hızla ve sessizce çıktı, lastikleri su basmış asfaltta tıslıyordu.

Aria yolun ortasına geçti ve iki elini de kaldırdı. “Lütfen… durun… lütfen…”

Frenler gıcırdadı. Araba yana doğru kaydı ve o kadar yaklaştı ki, kaputun sıcaklığı dizlerine değdi. Korkunç bir saniye boyunca kimse hareket etmedi. Sonra Aria yolcu penceresine koştu ve iki avucuyla cama vurdu.

“Yardım edin! Yalvarıyorum! Beni burada bırakmayın!”

Yabancı
Arabanın içinde, Ethan Cross gölgeli arka koltuktan başını kaldırdı.

O, kapısını kaosa açan türden bir adam değildi. İnsanların beklediği, korktuğu ve itaat ettiği türden bir adamdı. Özel dikim takım elbisesi kurumuştu, yüz ifadesi okunamazdı ve elindeki telefon, az önce bitirdiği bir görüşmeden dolayı hala ışıldıyordu.