Oğlum nişanlısını eve getirdi

Zihnim karmakarışıkken, akşam yemeği boyunca bir şekilde gülümsemeyi başardım. Kocam bir şeylerin ters gittiğini fark etti, ama bunu misafirlerimizin önünde açıklayamadım.

Sonunda ayağa kalktım ve ona döndüm.

“Ceren, bodrumdan bir şişe şarap seçmeme yardım eder misin?”

“Elbette,” diye gülümsedi.

Önce onun aşağı inmesine izin verdim.

Bodruma adımını attığı anda kapıyı çarparak kapattım ve kilitledim.

Hemen diğer tarafa vurmaya başladı.

Oğlum ayağa fırladı.Oğlum ayağa fırladı.

“Anne! Ne yapıyorsun?!”

Kocama ve oğluma döndüm.

Ellerim titriyordu.

“Polisi arayın,” dedim.

Bana tamamen şok olmuş bir şekilde baktılar.

“Şimdi.”

“Anne, aklını mı kaçırdın?” diye bağırdı oğlum.

Doğrudan ona baktım.

“Hayır,” diye yanıtladım. “Ama onlara anlatacak çok şeyim var.”

“Hayır,” diye yanıtladım. “Ama onlara anlatacak çok şeyim var.”

Oğlum bana sanki bir yabancıya bakıyormuş gibi bakıyordu.

“Anne, ne anlatacaksın? Ceren aşağıda kilitli! Polis neden gelsin?”Bodrum kapısının ardından gelen yumruk sesleri evin içinde yankılanıyordu.

“Bu yaptığınız delilik!” diye bağırdı Ceren.

Kocam kolumdan tuttu.

“Artık açıklama yapmanın zamanı geldi.”

Derin bir nefes aldım.

“Onu daha önce gördüm.”

“Olamaz,” dedi oğlum. “Hayatında ilk kez bugün tanıştın.”

“Hayır,” dedim. “Bugün ilk kez yüz yüze tanıştım.”

İkisi de sessizleşti.

Yıllardır unutmaya çalıştığım bir anı zihnimde yeniden canlandı.

Yaklaşık sekiz yıl önceydi.