Lale yeniden bugüne döndü.
Titreyen elleriyle Rauf Bey’in yara izlerine dokundu.
— Sen miydin…? diye hıçkırdı.Beni kurtaran adam… sen miydin?
Yaşlı adamın gözlerinden yaşlar süzüldü.
Büyük bir çabayla gözlerini kapattı.
Bu bir “evet”ti.
O anda telefon çaldı.
Arayan Deniz’di.
— Babam iyi mi? diye endişeyle sordu.
— Deniz… diye ağladı Lale. Bana neden hiç söylemedin?
Baban, çocukken hayatımı kurtaran adam!
Telefonun diğer ucunda derin bir sessizlik oldu.
— Odasına girdin… diye fısıldadı Deniz.
— Yara izlerini gördüm! Dövmeyi gördüm! Neden bunu benden sakladın?