Lale’nin mal varlığı—ev, birikimler ve hayat sigortası—doğmamış oğlumuz Nuh adına bir vakfa devredilecektir,” diye okudu. “Nuh hayatta kalamazsa, vakıf kız kardeşim Emine Karaca’ya geçecek ve anımı en iyi şekilde nasıl yaşatacağına o karar verecektir.”
Bacaklarımın bağı çözüldü. Bunu bilmiyordum. Gözlerim yaşla doldu.
Cem acı bir kahkaha attı.
“Kız kardeşi mi? Emine kendi faturalarını bile zor ödüyor. Bu delilik.”Yerine oturun, Cem Demir,” dedi avukat sertçe. “Daha bitmedi.”
Evrak çantasından kalın, mühürlü bir zarf çıkardı.
“Bu, Lale’nin ölümünden iki gün önce ofisime teslim edildi,” dedi. “Üzerinde kendi el yazısıyla şunlar yazıyor: ‘Ölümüm kaza olarak değerlendirilirse açılacaktır.’”
Kilise buz kesti. Eski duvar saatinin tıkırtısı kulakları sağır ediyordu. Cem’in rengi soldu.
Avukat zarfı açtı.