Mikrofona doğru yürürken salondaki uğultu yavaş yavaş kesildi. Elimde tuttuğum küçük kâğıdı gören kimse onun ne olduğunu bilmiyordu. Derya ise hâlâ kendinden emindi. Emre'nin koluna girmiş, bana acıyan bir ifadeyle bakıyordu.
Derin bir nefes aldım.
"Öncelikle bugün burada bulunan herkese teşekkür ederim. Oğlumun mutlu olmasını yıllardır her şeyden çok istedim. Ama gerçek mutluluk, yalanların üzerine kurulamaz."