Kayınpederim ise aylar sonra kapımıza geldi. Elinde eski bir fotoğraf vardı. Fotoğrafta eşim çocukken babasının omzunda oturuyordu. Bana fotoğrafı uzatıp sessizce, “Ben oğlumu kaybettikten sonra onun ailesini de kaybettiğimi şimdi anlıyorum,” dedi. Onu içeri davet etmedim ama fotoğrafı aldım. Çünkü çocuklarımın dedelerini tamamen kaybetmesini de istemiyordum.
Aradan zaman geçti. Kayınpederim çocuklarımla yeniden görüşmeye başladı. Ben ise onunla arama eskisi gibi bir yakınlık koymadım. Güven bir kez kırıldığında eskisi gibi olması kolay değildi. Fakat geçmişin öfkesini çocuklarımın geleceğine taşımamaya karar verdim. Onlara babalarının nasıl bir insan olduğunu, ailesini ne kadar sevdiğini ve son günlerinde onları korumak için neler yaptığını anlattım.