Mektubu okumaya devam ettim.
Bunu bana hiç söylemedin ama ben gördüm. Sana kızmadım. Çünkü sen gerçek bir dost oldun. Beni hiçbir zaman kıskanmadın, aramıza girmedin ve ailemi kendi ailen gibi korudun.
Eğer ben gidersem ve yıllar sonra ikiniz birlikte mutlu olabilecek duruma gelirseniz, sakın suçluluk duymayın.
Hayat yaşayanlar içindir.
Mektubu okurken gözyaşlarım sayfaların üzerine düştü.
Ama aklım hâlâ tek bir noktaya takılmıştı.
“Bana bunu neden şimdi anlatıyorsun?”
Rıza gözlerini kapattı.
“Çünkü o gün seni kandırdım.”
“Nasıl?”