Kocam, on sekiz yaşındaki oğlumuzu evden kovdu.

Bunu Derya'nın eşyalarının arasından buldum. İlk başta anlam veremedim. Sonra içindeki isimleri okuyunca dünyam başıma yıkıldı."
Ajandanın ilk sayfasını açtım.
Cemal'in el yazısını tanımamak imkânsızdı.
Sayfaların arasında tarih, adres ve isimler vardı.
Bazı isimlerin yanına "ödendi", bazılarının yanına ise "sessiz kaldı" yazılmıştı.
Ne olduğunu anlamaya çalışırken Kaan konuşmaya devam etti.
"Derya'nın annesi ölmeden önce ona her şeyi anlatmış. Yıllar önce Cemal'in ortak olduğu bir şirket, insanların birikimlerini dolandırmış. Suç ortaya çıkınca bütün yük çalışanların üzerine bırakılmış."
Şaşkınlıkla başımı kaldırdım.
"Hayır... Bu olamaz."
"Ben de inanmadım."
Kaan dosyayı açtı.
İçinde mahkeme tutanakları, eski gazete kupürleri ve imzası bulunan belgeler vardı.
Fakat en korkuncu henüz gelmemişti.
Fotoğraflardan birini elime verdi.
Genç bir kadın bebeğini kucağına almış gülümsüyordu.
Kadının yanında ise yıllar önceki hâliyle Cemal vardı.
"Bu kadın kim?"