Huzurevinde son günlerini

Liseyi birincilikle bitirdi. Salondaki en arka sırada oturup onu alkışladım. Kimse benim onun babası olduğumu bilmiyordu.”Yıllar boyunca, bir gölge gibi beni takip etmişti. Her doğum günümde bana gönderilen ama gönderen kısmı boş olan o isimsiz hediyelerin, üniversite bursumun arkasındaki gizli hayırseverin kim olduğu birdenbire açıklığa kavuşmuştu. Ben onu kimsesiz, çaresiz bir yaşlı adam sanırken; o benim hayatımın her anında, arkamda duran ama varlığını hissettiremeyen bir koruyucu melektiÜsteki Resimden Diğer Sayfaya Geçiş Yaparak Haberin Devamını Okuyabilirsiniz.