Evde tek başıma

Banyonun buğulu havası, sıcak suyun bacaklarımdan aşağı süzülüşü ve tenimi ısıtan o yoğun buhar… Gözlerimi kapatmış, suyun ritmik sesine teslim olmuşken dış kapının kilitlenme sesini duydum. Evde tek olmam gerekiyordu.

"Kimse var mı?"Ses yukarı kat komşum Aslı’ya aitti. Sesindeki o hafif tereddüt ve meraktan doğan cesaret, banyonun kapalı kapısına kadar ulaştı. Birkaç gün önce banyosundaki su sızıntısını kontrol etmek için yedek anahtarı istemişti ama onu tam da ben duştayken kullanacağını tahmin etmemiştim.

Detay yorumda evet yazarak okuyun

Su sesini kesmeden, kapıyı hafifçe araladım. Buhar koridora doğru yayılırken, "Aslı?" dedim, sesimdeki ıslak yankıyla.

Kapının önünde durdu. Üzerindeki hafif yazlık elbise, koridorun loş ışığında vücudunun hatlarını belirginleştiriyordu. Beni kapı aralığında, vücudumdan sular süzülürken ve sadece belime doladığım ıslak bir havluyla gördüğünde bakışları bir an için göğsümde ve karnımda gezindi. Kaçırmak istedi ama yapamadı.

Ben... sızıntıya bakmaya gelmiştim," dedi, sesi normalden daha kısık ve pürüzlüydü. "Evde olmadığını sanıyordum."

"Problem değil," dedim, kapıyı biraz daha açarak. "İçeri gelip bakabilirsin."

Banyoya attığı ilk adımda, ortamdaki yoğun buhar ve tenimin sıcaklığı onu sarmaladı. Gözleri doğrudan gözlerime kilitlendi; banyonun dar alanında birbirimize o kadar yakındık ki, nefes alıp verişi cildime çarpan sıcak bir dalga gibiydi. Dudakları hafifçe aralandı, bakışları ıslağa kesmiş omzuma, ardından doğrudan gözlerime kaydı. Aradaki o birkaç santimlik mesafe, söylenmemiş tüm arzularla ağırlaşmıştı.

Banyonun dar alanında yükselen buhar, aramızdaki gerilimi daha da görünür kılıyordu. Aslı’nın bakışları göğsümden süzülen su damlalarını takip ederek alt kısımlara doğru kaydı. Gözlerindeki o anlık tereddüt, yerini yavaşça kaçınılmaz bir kabullenişe bıraktı.

Bir adım daha yaklaştı. Aradaki son mesafeyi de kapattığında, üzerindeki ince elbisenin pamuklu kumaşı ıslak tenime değdi. Parmak uçları, sanki beni durdurmak ya da tamamen kendine çekmek ister gibi kararsızca omzuma dokundu. Teninin sıcaklığı, duşun buharını bile geride bırakacak kadar yoğundu.

"Banyodaki sızıntı..." dedi, sesi belirsiz bir fısıltıdan ibaretti. "...sadece bir bahaneydi."

Gözlerinin içine bakarak elini tuttum ve hafifçe göğsüme bastırdım. Hızla çarpan kalbimin ritmini parmaklarının altında hissettiğinde nefesi kesildi. Diğer elimle ıslak saçlarımı geriye tarayıp ona doğru eğildim. Dudaklarımız arasındaki milimlik mesafe, banyonun içindeki tek ses olan su damlalarının temposuyla ağırlaştı.

Belindeki el hareketlendikçe, elbisesinin ince askısı omzundan aşağı doğru kaydı. Aslı, başını hafifçe geriye doğru eğerek gözlerini kapattı ve tamamen o ana teslim oldu.

Aslı'nın boynuna doğru eğildiğim sırada, dış kapının sertçe açılma sesi banyonun içinde patladı. Ardından koridorda yankılanan anahtar şıngırtısı ve tanıdık topuk sesleri geldi. Eşim eve dönmüştü.

İkimiz de birden donakaldık. Aslı’nın gözleri korkuyla büyüdü, nefesi boğazında tıkandı. Elbisesinin omzundan düşen askısını panikle yukarı çekerken banyonun kapısı sonuna kadar açıldı.

Eşim elindeki poşetlerle kapı eşiğinde kalakaldı. Bakışları banyonun buğulu havasında, ıslak vücudumda ve hemen dibimde, saçları dağılmış Aslı’da gezindi. Poşetlerden biri parmaklarının arasından kayıp yere düştü.

"Burada neler oluyor?" dedikten sonra sesi öfkeyle sertleşti. "Aslı? Senin bu saatte, bu halde bizim banyomuzda ne işin var?"

Burada neler oluyor?" dedikten sonra sesi öfkeyle sertleşti. "Aslı? Senin bu saatte, bu halde bizim banyomuzda ne işin var?"

Aslı geri çekilmeye çalışırken banyo tezgahına çarptı. "Ben... sızıntı için..." diye kekeledi ama gözle görülür gerilim bahaneleri tamamen hükümsüz kılıyordu. Eşim bana doğru bir adım atıp gözlerinin içine kilitlendi; banyonun az önce arzuyla dolu olan havası bir anda yerini buz gibi bir sessizliğe bıraktı.

Reklamlar

Evde tek başıma

Bunları da İzleyebilirsiniz