Boşandıktan Sonra Gemiye Bindim:
Kocam benden boşandıktan sonra tek başıma bir gemi turuna çıktım. Dördüncü gün, tanımadığım bir adam masama oturup kulağıma fısıldadı: “Kocanın seni terk etmesinin sebebi benim.” Sonra elini cebine attı.
Kocam, yirmi iki yıllık evliliğimizin ardından boşanmak istedi.
Ne bir aldatma vardı ne de bağırıp çağırdığımız kavgalar.
Bir akşam işten eve geldi, boşanma evraklarını sessizce mutfak masasına bıraktı ve şöyle dedi:
“Sanırım birlikte yaşlanmak bize nasip olmayacak.”
Hepsi bu kadardı.
Açıkçası şaka yaptığını sandım.
Ama yapmıyordu.
Nedenini söylemesi için yalvardığımda aynı sözleri tekrarladı:
“Birbirimizden uzaklaştık. Artık çok farklı insanlarız.”
Herkese de aynı açıklamayı yaptı.
Arkadaşlarımıza. Ailemize. Yetişkin kızımıza.
Kimse inanmadı.
Ben de inanmadım.
İnsan, bir sabah uyanıp artık farklı hissettiği için yirmi iki yıllık mutlu evliliğini çöpe atmazdı.
Mutlaka başka bir sebebi olmalıydı.
Ama ne kadar uğraşsam da bulamıyordum.
Üç hafta sonra ablam, cevap arayıp durarak kendimi tüketmeden önce biraz uzaklaşmam gerektiğini söyleyip bana tek kişilik bir Ege ve Akdeniz gemi turu ayarladı.
Haklıydı.
Dördüncü güne geldiğimizde nihayet geceleri deliksiz uyumaya başlamıştım.
Hatta İzmir'den tura katılan yaşlı bir çiftle tanışmıştım. Her akşam onlarla yemek yemem için ısrar ediyorlardı.
O akşam biraz gecikeceklerdi.
Ben de pencere kenarındaki her zamanki masamıza tek başıma oturdum.
İşte o sırada bir adam yanıma geldi.
Aşağı yukarı benim yaşlarımdaydı.
Uzun boylu.
Bakımlı.
Üzerindeki takım elbisenin pahalı olduğu belliydi.
Yüzünde tuhaf biçimde tanıdık gelen bir şey vardı...
Ama onu nereden tanıdığımı çıkaramıyordum.
“Oturabilir miyim?” diye sordu, boş sandalyeyi göstererek.
Cevap vermeme fırsat kalmadan oturdu.
Uzun birkaç saniye boyunca yüzümü inceledi.
Ardından alçak sesle konuştu:
“Kocanın senden boşanmasının sebebi benim.”
Bütün vücudum buz kesti.
Aklımdan binbir türlü korkunç ihtimal geçti.
Yoksa bu adam kocamın sevgilisi miydi?
Yıllardır benden gizli bir ilişkileri mi vardı?
Adam, sanki düşüncelerimi okumuş gibi yavaşça başını iki yana salladı.
“Hayır,” dedi usulca.
“Sandığın gibi değil.”
Sonra elini ceketinin iç cebine götürdü.
Ve oradan bir şey çıkardı.
Onu gördüğüm anda...
Yüzümde bir damla kan kalmadı. Devamı yorumda ��
Reklamlar
12 Ekim 2026
Reklamlar
