63 yıllık evliliğimiz boyunca eşim her Sevgililer Günü’nde bana çiçek aldı

63 yıllık evliliğimiz boyunca eşim her Sevgililer Günü’nde bana çiçek aldı. Vefatından sonraki ilk Sevgililer Günü’nde de kapıma bir buket bırakıldı — ama bu kez yanında, hayatı boyunca benden sakladığı bir dairenin anahtarı vardı.
Eşim Mehmet, üniversitedeyken bana evlenme teklif etti.
1962 Sevgililer Günü’ydü. Yurtta kalıyorduk. O akşam kendi elleriyle romantik bir sofra hazırladı, küçük bir gül buketi ve gümüş bir yüzük verdi. O günden sonra hiç ayrılmadık.
Her Sevgililer Günü’nde elinde çiçeklerle eve geldi. Bazen kır çiçekleri, bazen gösterişli güller… O günü hiç kaçırmadı. Bizim için çok özeldi.
Mehmet sonbaharda hayatını kaybetti. Onsuz geçirdiğim ilk Sevgililer Günü’nde masada tek başıma oturuyor, karşımdaki boş sandalyeye bakarak anılarımızı düşünüyordum.
Birden kapı sertçe çalındı.
Kapıyı açtım. Kimse yoktu. Yerde bir buket ve bir zarf duruyordu.
Ellerim titreyerek zarfı açtım. İçinden Mehmet’in yazdığı bir mektup ve bir anahtar çıktı.
Mektupta şunlar yazıyordu:
“Sevgilim, eğer bunu okuyorsan artık yanında değilim demektir. Bu anahtar bir daireye ait. Hayatımız boyunca senden sakladığım bir şey var. Üzgünüm ama başka çarem yoktu. Bu adrese gitmelisin…”
Şok olmuştum. Mehmet gerçekten benden bir şey mi saklamıştı?
Gerçeği öğrenmeliydim. Hemen paltomu giydim, bir taksi çağırdım ve mektuptaki adrese gittim. Yaklaşık bir saatlik yolculuktan sonra binanın önüne vardım.
Uzun süre kapının önünde bekledim. Sonunda anahtarı kilide sokup kapıyı açtım.
İçeriden ağır bir koku geliyordu.
Gördüklerime inanamadım.
“Allah’ım… Mehmet… Ne yaptın sen? DEVAMI YORUMDA
Reklamlar