60 Yaşımdayım, 23 yaşında bir genç kızla evlendim ilk gece...Devamını oku:>>

Murat, Elif’in arkasında duruyordu. Altmış yıllık hayat ona pek çok şey öğretmişti: iş anlaşmaları yapmayı, insanların niyetlerini okumayı, kayıpları belli etmeden taşımayı… Ama bu loş ışıklı odada yaşanan bu kırılgan ana hiçbir şey onu hazırlamamıştı. Abajurun yumuşak ışığı, Elif’in omuzlarına sıcak bir ışıltı düşürüyordu. Murat dikkatlice gelinliğin arkasındaki düğmeleri çözdü. Son düğme de açıldı ve gelinlik usulca yere düşüp toplandı. Ve Murat o an gördü. Elif’in sırtı derin ameliyat ve kaza izleriyle doluydu.İnce, solgun çizgiler omuzlarından aşağıya doğru uzanıyordu. Bazıları eski ve silik, bazıları ise daha kalın ve belirgindi. O izler, geçmişte yaşanan büyük bir trajedinin haritası gibiydi. Murat bir an için nefes alamadı. Elif hemen dönmedi; başını eğdi, sanki bu tepkiyi zaten bekliyormuş gibi durdu. Sonunda Elif konuştu: “Bunları anlatmak için doğru zamanı bekliyordum.” Sesi sakindi, ama içinde derin bir kabulleniş vardı. Murat yutkundu. “Bu izler nasıl oldu Elif?” Elif yavaşça dönüp ona baktı, gözleri hâlâ yerdeydi. “Gençliğimde geçirdiğim ağır bir kaza ve ardından gelen uzun tedavi süreçleri… Ailem o dönemde çok büyük borçların altına girdi.