Gerçeği öğrenince beni nefret ederek terk edeceğini düşündüm. Sonra seni uzaktan tanımaya başladım. Seni gördükçe sana karşı annelik duygularım güçlendi. Ama gerçeği söylemeye cesaret edemedim.”
“Öyleyse benimle neden evlendin?”
Bu soruyu sorarken sesim bile yabancı geliyordu
Üsteki Resimden Diğer Sayfaya Geçiş Yaparak Haberin Devamını Okuyabilirsiniz.Aysel Hanım gözlerini yere indirdi.
“Çünkü çok hastayım.”
O an bütün öfkem yerini sessizliğe bıraktı.
“Doktorlar bana en fazla altı ay ömür biçti.”
Yutkundum.
“Benimle evlenerek bütün mal varlığımı sana bırakmak istedim. Vasiyet hazırlasam akrabalarım dava açacaktı. Ama eşim olduğunda kimse buna engel olamayacaktı.”
“Yani bütün bunlar…”
“Hayır.”
Sözümü kestiSana duyduğum sevgi sahte değildi. Ama bu sevgi bir annenin sevgisiydi. Sen ise bunu aşk sandın. Seni kırmaktan korktum. Her gün gerçeği söylemek istedim ama her seferinde sustum.”
Gözlerimden yaşlar akmaya başladı.
Yıllardır bana anne sevgisi gibi gelen o şefkati neden bu kadar huzurlu bulduğumu ilk kez anlıyordum.
Çünkü içgüdüler yalan söylemiyordu.
Dakikalarca konuşmadan oturduk.
Sonunda ayağa kalktım.
“Bu evlilik devam edemez.”
Başını eğdi.
“Biliyorum.”