19 yaşında oldukça kilolu genç kız köyün ağasıyla evlendi ilk gecede..Devamını oku

İçinden çocukken taktığım kırmızı bir boncuk çıktı.

Şaşkınlıkla yüzüne baktım.

“Bu sende ne arıyor?”

Ferit derin bir nefes aldı.

“On iki yıl önce dereye düşen küçük bir çocuğu hatırlıyor musun?”

Bir anda geçmiş gözümde canlandı.

Yedi yaşındaydım. Selden sonra taşan derenin kenarında oynayan bir çocuk suya düşmüştü. Ben bağırarak köylülere haber vermiş, sonra da uzanıp çocuğun kolundan tutmaya çalışmıştım.

Çocuk kurtulmuştu ama sonrasında ailesinin başka yere taşındığını duymuştum.

Ferit elindeki boncuğa baktı.

“O çocuk benim kardeşim Eren’di.”

Şoke oldum.

“Ne?”

“O gün sen onu bırakmasaydın kardeşim ölebilirdi. Sana teşekkür etmek için eve geldiğimizde baban hiçbir şey istememişti. Sen de bana bu boncuğu vermiştin. ‘Kardeşin korkarsa bunu avucunda tutsun’ demiştin.”

Gözlerim doldu.

Bunu tamamen unutmuştum.

“Yıllar sonra seni yeniden gördüğümde hemen tanımadım,” dedi. “Ama annen bir gün adını söyleyince hatırladım.”

Sonra yüzü ciddileşti.

“Fakat sana anlatmam gereken başka bir şey daha var.”

İçime bir korku düştü.

Ferit pencereye doğru yürüdü.

“Ben seni sadece geçmişte yaptığın iyilik yüzünden seçmedim. Bu köyde yıllardır insanların güçsüz olanlara nasıl davrandığını görüyorum. Babam da böyle bir adamdı. İnsanları parasına, görünüşüne, ailesine göre ayırırdı.”

Dönüp bana baktı.

“Ben onun gibi olmak istemiyorum.”

Tam o sırada aşağıdan büyük bir gürültü duyuldu.

Ardından kapıya sertçe vuruldu.