17 yaşındaydım ve lise hayatımın en özel gecesi sonunda gelmişti

Babam bir anda sert bir sesle, “Yeter, sus!” diye çıkıştı. Sesi öylesine güçlüydü ki sanki evin içindeki hava bile değişti.

“Senin küçümsediğin o elbise, bu hayatta en sevdiğim kadından kalan son kokuydu,” dedi. “O, kızımın annesinden kalan en kıymetli hatıraydı. Sen sadece bir elbiseyi mahvetmedin. Bu evdeki anılara, saygıya ve sana karşı içimde kalan son tahammüle de zarar verdin.”