10 YIL SONRA KIZIMIN MEZARINDA

Mektup orada bitmiyordu.

Son sayfaya geçtiğimde nefesim kesildi.

“Eğer bana bir şey olursa Leon’a babasının onu terk ettiğini söyleme. Adrian onu istemediği için gitmedi. Gitmek zorunda bırakıldı. Ve bir gün geri dönerse, onu dinlemeden yargılama.”

Mektubu masaya bıraktım.

“Geri dönerse mi?”

Selina yavaşça başını kaldırdı.

“Döndü.”

Kalbim hızlandı.

“Ne zaman?”

“Yedi yıl önce.”

Ayağa kalktım.

“Ne?”

“Adrian annesini kaybettikten sonra geri geldi. Mirela’nın öldüğünü o zaman öğrendi.”Leon’u biliyor muydu?”

“Evet.”

“Öyleyse neden kapımı çalmadı?”

Selina’nın gözünden yaş süzüldü.

“Çünkü babası hâlâ hayattaydı. Ve Adrian’a, Leon’a yaklaşırsa çocuğun velayeti için mahkemeye gideceğini söyledi. Elindeki para ve bağlantılarla sizi yıllarca süründürebilirdi.”

Öfkeyle masaya vurdum.

“Yedi yıldır torunum babasının nerede olduğunu soruyor!”

“Adrian da yedi yıldır uzaktan onu izliyor.”

Donup kaldım.

“Ne dedin?”

Selina çantasından bir fotoğraf çıkardı.