Kocam için böbrek bağışçısı olduktan sonra,

Kocam için böbrek bağışçısı olduktan sonra, onun beni kız kardeşimle aldattığını öğrendim — sonra ilahi adalet devreye girdi. Böyle bir şey yazacağımı hiç düşünmemiştim ama işte buradayım. Saat gece 02.00. Dizüstü bilgisayarımın başında titreyerek oturuyorum; hâlâ her şeyi anlamlandırmaya çalışıyorum.
Ben Meral, 43 yaşındayım. Yıllarca mükemmel bir hayatım olduğunu düşündüm. Deniz ile 28 yaşındayken tanıştım. İki yıl sonra evlendik.
İki çocuğumuz oldu: 10 yaşındaki Elif ve 7 yaşındaki Mert. Hayatımız dışarıdan bakıldığında adeta bir film gibiydi.
İki yıl önce Deniz’e kronik böbrek hastalığı teşhisi kondu. Böbrekleri hızla iflas ediyordu.
Hiç tereddüt etmedim. Testler yapıldı. Mükemmel bir uyum vardı.
Onun donörü ben oldum.
Ameliyat…
İyileşme süreci…
Hastane odasında el ele tutuşmalar…
Fısıltıyla edilen sözler…
Hayatta kalabilmesi için her şeyimi ortaya koydum.
Ama hayatın senaryoyu tersine çevirme gibi bir huyu var.
Önce küçük şeylerle başladı.
Deniz uzaklaştı.
Eskisi gibi konuşmamaya başladı.
Gözlerimin içine bakmıyordu.
Sonra bir cuma günü, ona bir sürpriz yapmak istedim.
Romantik bir akşam planladım.
Mumlar…
Müzik…
Çocuklar annemdeydi.
Onun hâlâ sevildiğini hissetmesini istiyordum.
Eve normalden erken geldim.
Sadece küçük bir sürpriz için.
Ve…
Onları gördüm.
Kız kardeşim Zeynep.
Deniz’e yaslanmıştı.
Gülüyordu.
Son derece rahattı.
Kız kardeşim.
Benim öz kanım.
Olduğum yerde donup kaldım.
“MERAL… ERKEN GELDİN…” diye kekeledi Deniz.
Tek kelime etmedim.
Arabaya bindim.
Kalbim göğsümü parçalayacak gibiydi.
Ellerim direksiyonda bembeyaz olmuştu.
Ve şunu söyleyebilirim ki…
İlahi adaletin devreye girmesi uzun sürmedi. Devamı 1. yoorumda �� ��
Reklamlar